که درآن بس غریو های نومیدی خواهی شنید و ارواح نالان و شاکی و کهن را خواهی دید،که هر کدام با فریادهای خود تمنای مرگی دومین می کنند،

سپس آنایی را خواهی دید که در میان آتش خرسندند،زیرا امید آن دارند که روزی پا بجرگه ی ارواح مسعود گذارند.

و اگر بعد از آن خواسته باشی که خود به نزد این ارواح روی روحی شایسته تر از مرا رهنمای خویش خواهی یافت ، و من هنگام عزیمت خود ، تو را به دست او خواهم سپرد:

زیرا آن امپراتوری که در اعلی علیین حکومت می کند ، مرا که نسبت به آیین او عاصی بوده ام اجازت آن نمی دهد که کسی را به شهرش راهنمون آیم.

وی در همه جای دیگر فرمانرواست ، ولی در آنجا ، سلطنت دارد.آنجا شهر او ، و مقر پر جلال اوست :

چه خوشبخت است آنکس که وی شایسته ی زیستن در چنین مکانش می کند !

اشاره۱: ویرژیل در این مختصر جملات در واقع نقشه ی مسیر پر فراز و نشیب شاعر به درون دوزخ،برزخ و بهشت را برای اولین بار برای او ترسیم می کند

اشاره۲: منظور از جایگاه سرمدی جهنم ابدی است که ویرژیل قصد دارد دانته را به سلامت از آن عبور دهد تا نظاره گر تمام رنج هائی باشد که دامن گیر ارواح پست و فرومایه شده است. و مقصود از ارواحی که در میان آتش خرسند هستند برزخیانی هستند که گناهانشان به قدری نبوده که سبب خلود آنها در جهنم شود و امید آن دارند که رحمت الهی آن مختصر قصور آنها  در بندگی را نیز ببخشاید و وارد در بهشت برینشان کند.

اشاره۳: ویرژیل که مظهر عقل تجرید شده از هوا و هوس های بشری بود با همه ی شرافتش به علت ایمان نیاوردن به آئینی که از طرف خداوند وضع شده است دانته را فقط تا نیمه راه برزخ می تواند همراهی کند، و از آن پس روحی بلند بالا و شریف تر باید او را به درون بهشت و طبقات ارجمند آن هدایت کند.

اشاره۴: سلطنت خدا در بهشت به معنای لطف خاص و رحمت واسعه ی الهیست که بر سر اهل آن مستدام است

  RSS